To whom it may concern,
Woensdag 2 mei aanstaande verschijnt het nummer van Nieuwe Revu met daarin de laatste editie van mijn rubriek 'Van Straten Gaat Vreemd'. Alweer twee jaar geleden verscheen de eerste. De redactie en ik hebben inmiddels het idee dat de rek er een beetje uit is. En ik moet zeggen: ik ben opgelucht. Hoe leuk ik het ook heb gevonden om stieren te knuffelen, te speed-daten, GHB te bereiden, naar Tokio te vliegen, me te laten aanvallen door politiehonden en met een wichelroede op zoek te gaan naar aardstralen, merk ik dat ik het zo langzamerhand toch allemaal wat moeilijker kan opbrengen. Iedere week 'iets vreemds' doen heeft zo z'n weerslag op een mens (man) (deze man).
Tijd, dus, voor iets nieuws.
06-12-11
'We hebben gisteren bij de Kreeftenbar gegeten. Dat was zó leuk.' Dit zegt de mevrouw achter me tegen de vriendin naast haar. Ze staan allebei op een crosstrainer. Ik zit op een fiets. Geen van ons drieën komt een meter vooruit. Ik spits mijn oren. De mevrouw vertelt verder.
'Onze Teun mocht er eentje kiezen uit het aquarium. Een levende. Die, mamma! O, dat was echt zó leuk. En lékker dat hij 'm vond. En ze hebben er dus héérlijke rosé. Léuk dat het was!'
De vriendin naast haar knikte instemmend. Zij heeft bij McDonalds hamburgers gegeten. Die waren ook wel lekker. Geen van beiden lijkt erg te zweten.
