05-10-11
Laatst las ik in een wetenschapsbijlage dat die melkdrankjes met bacteriën erin mensen relaxter maken. Of in ieder geval muizen relaxter maken. Een effect op de stoelgang of darmflora hebben de wetenschappers nooit kunnen bewijzen. Maar nu dus dit.
Mensen zijn geen muizen. Desalniettemin stopte ik na het lezen van datartikel meteen twee verpakkingen van zeven flesjes Yakult in mijn winkelmandje. En als je had gezien hoe ik thuis met ongeduldige vingertjes het eerste flesje uit de verpakking stond los te peuteren, had je gedacht: welnu, dit muisje heeft dorst!
Ik vind het heerlijk, Yakult. Altijd al gevonden. Het liefst zou ik zeven flesjes in een limonadeglas gieten en dat dan in een paar teugen leegdrinken. Toch kocht ik het spul vooralsnog nooit. Dikke pink dat ik me zou laten oplichten. Maar na datartikel is de aanschaf eindelijk gerechtvaardigd. Slechts één flesje per dag, dat dan weer wel. Maar maakt niet uit: het persistente verlangen naar meer houdt de muis alert.
En werkt het? Waarschijnlijk niet. Wel voel ik me na ieder flesje even heel kalm en fijn. Ieder zijn placebo zullen we maar zeggen.
Toen ik de flesjes afrekende stond er een mooie dame achter me. Ik keek naar haar en keek naar mijn flesjes en keek toen weer naar haar. Ik schaamde me. Ze mocht niet denken dat ik viel voor stomme marketingtrucs. Ik stond op het punt haar te vertellen over het artikel, maar werd juist om mijn Bonuskaart verzocht.
En daarbij had zij op haar beurt een pakje OB Super tampons op de band liggen. Mijn gêne was moeiteloos tegen de hare weg te strepen. Toch stopte ik de flesjes diep onderin mijn tas. Als een muisje dat niet wil dat iemand ziet waar hij zijn stukje kaas verstopt.
