Hij loopt voor me uit, de steriele gangen door, een loopbrug over en wijst trots naar de vele laadplatforms, de vrachtwagens, de geautomatiseerde systemen. Dan betreden we een koelcel ter grootte van een voetbalveld. Steekwagens, kratten, de geur van een supermarktmagazijn. ‘Kou is goed voor de lijn,’ zeg ik. Hij legt een hand op zijn buikje en lacht. ‘O ja? Moet je hier kijken.’

En het is waar: hij is nu wat voller dan op het kickboksgala vier jaar geleden. Toen ik hem drie van de vier jongens die voor hem vochten naar de overwinning zag coachen. Toen hij met zijn eenentwintig jaar de jongste trainer van Nederland was. Toen zijn droom nog springlevend was.

Klik hier voor het hele artikel op De Correspondent.

Vandaag geen kort stukje, maar een grote reportage die ik schreef voor De Correspondent. Ik geloof dat je er lid van moet zijn om het te kunnen lezen. Weet ik niet zeker. Maar dat is lidmaatschap is sowieso een goed idee.