Ik fietste voor het eerst naar de psycholoog. De herfstzon, rode bladeren en frisse lucht dreigden me al halverwege te doen terugkomen op mijn voornemen. Ik voelde me fit en de wereld was gedrenkt in schitterende berusting, dus waarom naar een zielenknijper?

In de verlaten wachtkamer: foto- en designboeken, een blakende kamerplant, klassieke muziek. Ik hing mijn jas aan een haakje en ging zitten wachten, direct geplaagd door associaties met beelden uit eindeloos veel films en boeken. En natuurlijk was ik een personage. Onderdeel van het probleem, vermoed ik: mezelf altijd als door een camera zien, of als beschreven in een roman.

In je eentje in een wachtkamer zitten is een uniek gevoel. Het maakt volgens mij niet eens zoveel uit waarvan de wachtkamer het voorportaal is. Let wel: wil je dit gevoel optimaal ervaren dan is het zaak dat je geen smartphone in je handen hebt.

Ik heb een theorie. Zit lang genoeg in stilte en zonder afleidingen in een wachtkamer en de kwaal waarvan je genezen wilt worden lost vanzelf op. Ja, op een gegeven moment zit je dood op je stoeltje, maar dat bedoel ik niet. Of misschien ook wel. Het is een theorie die ik nog moet uitwerken. 

In de kamer van de psycholoog kon ik kiezen uit twee grote, identieke kuipstoelen. Dat lukte me niet. Dus stond ik daar maar. ‘De analyse begint natuurlijk nu al,’ zei ik, en zodra ik dat had gezegd dacht ik: Nee, de werkelijke analyse begint nu, bij het direct willen benoemen van de situatie.

Gedurende het gesprek staarde ik naar buiten door de glazen wand die grensde aan zijn tuin. Daar: de rode bomen, de blauwe lucht, de heerlijke kou. Iedere zin die ik uitsprak leek een verstoring te zijn van wat ik daarbuiten zag. Ieder woord was onnodig, extra, te veel. Het liefst had ik in die zuivere herfstlucht mijn zinnen laten verdwijnen, en daarna mijn gedachten, en dan mijn vlees, en dan mijn botten, en als laatste mijn ziel.

Maar buiten was buiten en binnen was binnen. En ik moest toch wat.


Kun je deze stukjes ook automatisch per mail ontvangen? Ja, dat kan. Klik hier. Ik schreef ook een roman: Bidden en vallen.