Een alligator bijt een sidderaal en sterft. Twee mannen die het filmen, slaken kreten van opwinding. Het fascineert me. Hoe ze samen sterven, die twee beesten. De één door de bek van de ander, de ander door de elektriciteit van de één. Gestorven tijdens de ontmoeting met elkaar. Twee manifestaties van het universum die elkaar opheffen. (1 – 1 = 0) En dan de joelende indianen. Ook manifestaties van het universum, die in feite hun eigen dood bekijken. Hoe alles leeft, hoe alles sterft, de hele tijd, sidderend, elektrisch, gonzend, in een omhelzing, in stilte, altijd.