Hier volgt een officiële mededeling. Mijn vijfde roman, Het grote omgaan, zal in mei 2013 níet verschijnen. Mijn vijfde roman, Het grote omgaan, zal überhaupt niet verschijnen. Ja, het boek staat in de voorjaarsbrochure van uitgeverij Lebowski. Ja, er staat naast: ‘De definitieve doorbraak van Henk van Straten.’ Pijnlijk, onhandig, maar het is niet anders. Lang verhaal kort: nadat ik de eerste versie had ingeleverd, kwamen mijn uitgever, mijn redacteur en ik tot de conclusie dat er nog wel wat werk was te verrichten. Dus ging ik aan het werk. Ondertussen werd, heel optimistisch, het omslag al ontworpen en de brochuretekst al geschreven. Het vertrouwen in mijn nieuwe werk was groot. De verwachting hoog gespannen. Dat is an sich natuurlijk heel mooi. Maar mijn herstelwerkzaamheden maakten het boek niet beter. Integendeel. Ik raakte mijn band ermee kwijt. Ik ‘voelde’ het boek niet meer. Het resultaat: een tweede versie die minder goed was dan de eerste versie, en geen idee hoe er nog iets van te maken. Dus we geven het niet uit. En dat is heel raar. Twee jaar werken aan iets dat op de harde schijf van je computer blijft staan. Volgend jaar geen nieuw boek. Raar. Alles anders. Opnieuw beginnen. Moed verzamelen. Aan iets nieuws beginnen. En dit keer met een knagende twijfel, want blijkbaar kan ik twee jaar werken aan iets wat niet goed genoeg is. Dat wist ik hiervoor nog niet. Maar dat is natuurlijk ook wel goed. Een les in nederigheid. Het enige wat ik kan doen, is doorgaan. En dan weer falen. Of slagen. Net het leven zelf, eigenlijk. Het is wat het is. Ik schreef zes boeken in vijf jaar (vier romans, een kinderboek en een portretdocument) en ben tweeëndertig jaar oud. Dat is krankzinnig. Misschien is dit dus wel precies wat ik nodig heb. Bezinning. Tijd. Ruimte. Tegenspoed. Afbranden en herrijzen. Groeien. Hoe dan ook: er komt geen vijfde roman. Ik ga verder met nummer zes en ik heb er zin in. Inmiddels borrelt en broeit het alweer. De ideeën buitelen mijn hoofd in. En ik zal slagen, ook als ik faal. Inshallah.