In een eerder stukje schreef ik dat in een hebi heb, een kwelgeest uit het Surinaamse, voodoo-eske winti-geloof. Ik kreeg daar reacties op van mensen die niet in de gaten hadden dat ik het ook met een knipoog had geschreven, dat de hebi vooral een metafoor was voor mijn eigen onrust, slechte geweten, etc. 

Ze kwamen met oplossingen. Bepaalde ceremonies of kruiden. Een gebed. Eén mevrouw was een expert op het gebied van edelstenen; ze bood aan om me een zwarte toermalijn toe te sturen. ‘Beschermt tegen voodoo, zwarte magie en vervloekingen.’

Ik schrijf een maandelijkse column voor Happinez, over mijn mijmeringen over het boeddhisme. Dat tijdschrift heeft natuurlijk een zweem van spiritualiteit, wat die term ook betekenen moge. Ik denk dat mensen daardoor geneigd zijn te denken dat ik wel open zal staan voor het bovennatuurlijke, magische, etc.

Paradoxaal genoeg is het juist de áfwijzing daarvan wat me in het boeddhisme zo aanspreekt. De Boeddha adviseerde niet bezig te zijn met ‘meer tussen hemel en aarde’. Voor hem waren hemel en aarde één. Ja, er bestaat een hemel, en een hel, maar die creëer je zélf, juist door troost en hulp te zoeken in méér, of iets ánders; krachten búiten jou. Het zijn allemaal manieren om niet te hoeven kijken naar wat dít is. Hier en nu. De directe ervaring van de werkelijkheid. Besef oorzaak en gevolg (karma). Besef dat je sterfelijk bent. Besef dat alles vergankelijk en veranderlijk is. Zoals in de film (en het boek) Fight Club, wanneer Brad Pitt een bijtend poeder op de hand van Edward Norton strooit en van Norton eist dat hij erkent en inziet dat hij zal sterven; pas dan giet hij er iets overheen dat het poeder neutraliseert.

De wereld. Het bestaan. Het is tegelijkertijd niet te bevatten en volstrekt vanzelfsprekend. Die paradox is duizelingwekkend en schitterend. Magie is niet nodig; het mysterie is ook zo al groot genoeg. Magische edelstenen bestaan in je hoofd. Het is je hebi die ze daar heeft neergelegd. 

Ik doe mijn best hier van maandag t/m vrijdag iedere dag een stukje te plaatsen. Gisteren kwam ik er niet toe. Dat gebeurt. Ik schreef ook een boek, Bidden en vallen. Als je me daar iets over wilt zien vertellen, in het kader van de nominatie voor BNG Bank Literatuurprijs, klik je hier