Vandaag is bekend geworden dat Henk van Straten is genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Deze oeuvreprijs wordt ieder jaar uitgereikt aan een auteur jonger dan 40 jaar met tenminste 2 literaire prozawerken op zijn naam. Kandidaten mogen nog geen grote prijs hebben binnengesleept en moeten in het huidige kalenderjaar een boek hebben gepubliceerd.
De prijs werd 5 jaar geleden bedacht door literair agent Paul Sebes, en wordt gesponsord door het Cultuurfonds van de Bank Nederlandse Gemeenten (BNG).
De genomineerden zijn:
Mark Boog, Ik begrijp de moordenaar, Cossee
Jan van Mersbergen, Zo begint het, Cossee
Henk van Straten, Smet, Lebowski
Carolina Trujillo, De terugkeer van Lupe García, J.M. Meulenhoff
Annelies Verbeke, Vissen Redden, De Geus
Robbert Welagen, Verre vrienden, Nijgh & Van Ditmar
‘Opmerkelijk aan de inzendingen is dat in veel van de boeken mentale ongezondheid een rol speelt. De vertellers zijn menigmaal onbetrouwbaar, de personages doorgaans ontheemde jonge mensen. De jury constateert dat de vele zoektochten naar een eigen plek in de maatschappij gepaard gaan met veel, bij vlagen nogal wrange humor, maar minstens zo vaak met een diepe ernst.’
Aan de prijs is een bedrag verbonden van 15.000 euro en ze wordt op 5 februari uitgereikt in de Tijgerzaal in Artis. Eerdere winnaars waren Esther Gerritsen (2005), Yves Petry (2006), Sanneke van Hassel (2007) en Rachida Lamrabet (2008).
De jury over Henk van Straten en
Smet:
'De vertelbravoure van Henk van Straten is overweldigend. Al in zijn enthousiast onthaalde, hilarische debuut Kleine Stinkerd liet hij de slapstick-achtige gebeurtenissen over elkaar heen buitelen in het leven van een ongelukkige en dranklustige privé-detective. De lezer hoort de stem van Humphrey Bogart, maar ziet een man die tussen de schotenwisselingen door zijn achtjarige zoontje moet verzorgen. In zijn tweede roman Smet gooit Van Straten wederom alle remmen los. Vijf buitenissige ik-vertellers vormen Het Genootschap der Levenden. Die vijf dwangmatige figuren slaan, met een vette knipoog naar One Flew Over the Cuckoo’s Nest, de handen ineen om een loverboy te bekeren. Van Straten slaagt erin de absurditeit van hun eenzame levens te schetsen zonder de bijbehorende tragiek naar de achtergrond te dringen.'
Deel dit artikel
