Vandaag kreeg ik mijn eerste vernietigende recensie onder ogen. Ik ben de regen krijgt, ja echt, één ster. Eén ster!!! Volgens mij delen ze ook geen halve sterren uit, dus ik heb daadwerkelijk de slechtst mogelijke waardering gekregen. Ik ben er bijna een beetje trots op. Bijna dan, hè...

Beetje onverstandig om ermee te gaan leuren, misschien, en mijn uitgever zal het er wellicht ook niet mee eens zijn, maar ik heb besloten zowel het goede als het slechte met u te delen. Lees de recensie dus HIER en lees haar dan daarna nooit meer.

Deel dit artikel

Niet nieuw of zo. Maar ik kwam ze recentelijk pas tegen. Enjoy.

Cormac in gesprek met Ethan en Joel Coen. (Time)

Ten things that make Cormac special. (Times)

Deel dit artikel

Thank you. Thank you. Thank YOU. Thank YOU. THANK YOU. THANK YOU. THANK YOU!!!! THANK YOU!!!!!!!

http://www.antonyandthejohnsons.com/ 

Deel dit artikel

Mocht u zich afvragen waarom het zo rustig is op ons gele magazine... Welnu, het is voor mij en Miriam van Ommeren een stuk moeilijker dan gedacht om De Optimist regelmatig van nieuwe content te voorzien. We hebben allebei zo onze eigen bezigheden, en het blijkt erg moeilijk om op adequate wijze bijdragen te acquireren en, belangrijker, de bijdragers zodanig achter hun vodden aan te zitten dat zij zich aan een deadline houden...

Lees verder | Deel dit artikel

Afgelopen donderdagavond had ik het geluk een prachtige vrouw te ontmoeten. Ze is lang en charismatisch en statig doch stuntelig, op een goede manier. Ze draagt voor met een lage, kleurrijke stem. Als een Islay malt whisky zou praten, dan zou die ook ongeveer zo klinken. Niet de drinker ervan, neen, maar de whisky zelf (belangrijk!). En wát ze voordraagt, vangt op wonderbaarlijke wijze de essentie van bijna alles, ja, bijna alles, en verpakt die in lieflijke maar snijdende abstracties en anekdotes zo echt en levendig en herkenbaar dat ik soms twijfel of ik er niet zelf bij was... en dat ik dan een van de goeie was...

Enfin, later die avond heb ik Cormac McCarthy in m'n tas laten zitten en ben in slaap gevallen met Tjitskes bundel onder het kussen van mijn rotsharde hotelbed. Dat zegt toch wat. 

Deel dit artikel

Spannende tijden breken aan voor HvS. In augustus verschijnt de re-issue van Ik ben de regen, getiteld Kleine Stinkerd. Mooi nieuws. Echter, twee maanden erna, in oktober, hoop ik dat boek alweer te overtreffen met een nieuwe roman (werktitel: De Blinde Profeet), waarover vandaag de eerste besprekingen met ontwerpbureau Dog & Pony hebben plaatsgevonden. Zelf ben ik nog druk bezig met het bijschaven en oppoetsen van dit monster van een boek dat het midden houdt tussen Ulysses van Joyce en De Goddelijke Komedie van Dante, maar dan wel wat minder luchtig en toegankelijk geschreven... Indeed, no rest for the weird!
Deel dit artikel

‘Pak schmak!’ riep ik tegen mijn uitgever, als antwoord op de vraag of ik al een pak voor het Boekenbal had gekocht. ‘Wel heb ik een stijlvolle bruine broek gekocht. Beetje strak rond de billen, maar dat schijnt te horen. Mooi overhemd erbij, op aanraden van modebewuste homo bij de Zara. Ik betwijfel echter of die in de broek gaat. Het overhemd, bedoel ik, niet de homo. Zwarte schoenen had ik nog; souvenirs van mijn dagen als ober. En van mijn hotshot-broer heb ik een lange stoffen jas geleend, waardoor de neiging voor een wildvreemde vrouw te springen, en ongevraagd mijn geslachtsdeel te laten zien, mijn meerdere lijkt te worden. Maar dat kan ook goed uitpakken, natuurlijk. Enfin, mezelf verder optuigen dan dit, doe ik niet. Voel me zo al een pinguin. En daarbij, ze moeten toch ergens aan kunnen zien dat ik van onder de rivieren ben.’ 
Deel dit artikel

Nightwriters zijn schrijvers die voordragen met een gevulde bar op het podium. Meer uitleg behoef ik daar niet aan te wijden, me dunkt. Ik doe dit seizoen twee keer met ze mee: 13 maart in Eindhoven en 19 maart in Groningen. Zie de agenda op deze website voor meer details.
Deel dit artikel