image

Pas toen ik twintig was begon ik vrijwillig boeken te lezen. Eén van de eerste auteurs die deze behoefte in mijn wakker maakte was Irvine Welsh. De boekverfilming Trainspotting kende ik natuurlijk al, maar toen ik het vervolg op dat boek las, Porno, was ik hoteldebotel. Geweld, drugs en seks. Met andere woorden: laagdrempelig. Ik hield van dat boek; die rode kaft met in het midden de uitstulping van die opblaaspop. Heer-luk. Later is die liefde enigszins bekoeld. Ik ging andere boeken lezen. Zijn recente werk is volgens mij ook ronduit belabberd. Het laatste boek dat ik een kans gaf was The Bedroom Secrets of The Master Chefs en ik vond het ver beneden peil. Misschien kan ik ook Porno maar beter niet herlezen. (Hoewel: hoe zou ik ooit het personage Begby níet meer cool kunnen vinden?) 

Maar hoe dan ook, ik volg Welsh op Twitter. Gewoon, zoals je dat doet met internationale sterren, op afstand en in stilte. Maar gisteren kon ik het ineens tóch niet laten. Hij tweette dit:

@bellacaledonia Was the ‘today’ really essential in that sentence?

Geen idee naar wie of waarover. Maar ineens had ik sterk de neiging om toch eens een keer heel bijdehand uit de hoek te komen. Nee, niet ‘gewoon omdat het kan’. Noem het een kinderlijke bevlieging. Noem het de geldingsdrang van een (voormalige?) fan. Dus wat ik tweette was dit:

@WelshIrvine Was the ‘really’ essential in that sentence?

Ik zat er nog net niet bij te gniffelen. (Maar eigenlijk wel.) Irvine Welsh heeft 74.450 volgers, dus ik verwachtte geen respons. (Maar eigenlijk wel.) En toen werd ik vandaag wakker, en keek ik op mijn telefoon, en zag ik dit:

@henkvanstraten I agree the really wasn’t really essential. 

En niet alleen dat, Welsh had mijn tweet ook toegevoegd aan zijn favorieten. (Mensen die niet twitteren: sorry). ‘Ha!’ riep ik. ‘Wat?’ vroeg mijn vrouw. ‘Niks,’ zei ik. En ik voegde het antwoord van Welsh toe aan míjn favorieten. 

Is het het niet mooi hoe je blij kunt zijn met iets waarmee de jongere jij blij zou zij geweest? Alsof je hem, die jongere jij, een plezier hebt gedaan. Alsof je zíjn blijdschap kunt voelen. Alsof jullie, jij en je jongere jij, elkaar heel even opnieuw hebben gevonden, en elkaar hebben aangeraakt, en iets hebben gedeeld.

Ja, mooi is dat.