Ik zat in de tuin van het mooie, door groen omgeven pand van de EO in Hilversum. Het was zonnig, de bomen leken te zeggen: het is goed, je kunt je ontspannen. Ik dronk koud water uit een plastic bekertje met een EO-logo erop. Ik was daar voor het programma De Nachtzoen. Een vijf minuten durend gesprekje, geleid door Colet van der Ven, dat dagelijks als allerlaatste door de NPO wordt uitgezonden, meestal zo rond twaalf uur. Een beetje over het leven, een beetje over de nacht. 

Tegenover me zat een redacteur van het programma, met pen en papier. Een voorgesprekje, zo heet dat. Om het aanstaande interview een beetje te sturen, of in kaart te brengen. Ze helpen daarmee de presentator, zodat die ongeveer weet waarnaar te vragen. De redacteur vroeg waaraan ik dacht voor ik slaap viel. Wat me bezig hield.

Ik zei dat wat me zo fascineert de dagelijkse, kleine dood van de slaap is. Dat we daarnaar verlangen. De dagelijkse drang om te sterven. Dat wij, allemaal, iedere nacht willen sterven. We zijn moe, we zitten vol. We verlangen ernaar te worden losgekoppeld, als het ware, van onze gedachten. Van ons hele zíjn, zelfs. We vertrouwen in een wederopstanding, en daarom dúrven we ook te sterven. Ik zei dat ik die paradox zo fascinerend vind: enerzijds willen we geen seconde missen, willen we vol in het leven staan, slikken we bijvoorbeeld een XTC-pil om bijna te exploderen van het leven, doen we aan mindfulness om Hier en NU te zijn, maar anderzijds willen we worden uitgeschakeld, willen we verdwijnen, en genieten we van dat moment, vlak voor de slaap, dat warme moment, waarop we onze gedachten voelen versmelten, en er dan helemaal van los lijken te komen. En willen we niets liever dan verder en verder afdrijven op die zee van niet-bestaan.   

De vrouw keek naar me, knikte aarzelend en zei: ‘Hm.’ Ze noteerde één of twee woorden. Toen zei ze: ‘Nou, we kijken dadelijk wel even. Komt goed.’ Bij de daadwerkelijke opnames kwamen Colet en ik er niet over te spreken, dus ik vermoed dat het voorgesprek niet in overweging is genomen.

Niettemin had ik het daar naar mijn zin. Het is fijn kletsen met die Colet. De sfeer is intiem en ontspannen. Ze hebben drie losse afleveringen van het gesprek gemaakt, waarvan de eerste begin volgende maand wordt uitgezonden, geloof ik.


Deze stukjes liever als nieuwsbrief ontvangen? Klik hier.