Vrijdagavond kwam mijn oudste uit bed om te vertellen wat mijn jongste in zijn slaap mompelde: ‘Game-uurtje, game-uurtje.’ Daar moesten we allebei heel hard om lachen. Ik vind dat heerlijk, dat mijn kinderen nu oud genoeg zijn om samen met mij, los van elkaar, de ander uit te lachen.

Zaterdagochtend: tv en gamen. Mijn jongste eindelijk zijn gedroomde game-uurtje. Daarna moesten ze met me mee; sinds ik de sport heb herontdekt wil ik ook in het weekend kickboksen. Ze zagen me zweten en hijgen en keken toe terwijl ik ploeterde in de ring. ‘Jij hebt zó hard verloren,’ zei mijn oudste.

Naar Ikea voor een poef, twee kussens voor op de bank en een lamp. Ik had een knietje op mijn bovenbeen gehad; het begon te zwellen en ik liep mank; ik hield die klootzakjes niet bij. Ze ploften neer op alle bedden. Mijn oudste werd streng toegesproken door een medewerker met bril en tatoeage-armpje. ‘Het is in orde,’ zei ik tegen die man. ‘Ik heb ook tatoeages.’

Daarna mogen-we-nee’end door de kinderafdeling. ‘Mogen we-‘ ‘Nee.’ ‘Mogen we-‘ ‘Nee.’

Alle drie een milkshake. Mijn benen slap als pudding, pijnlijk en ruw. Mijn oudste zat op een kruk naast de machine en complimenteerde mensen met hun keuze. ‘Vanille, goeie!’ ‘Aardbei, lekker!’

‘Mijn muts!’ riep hij ineens, angst op zijn gezicht. ‘Ik heb mijn muts laten liggen!’ Nog een  keer de Ikea door. De héle ronde. Ik strompelde nu nog erger en ik vloekte, kokend tussen de hordes koopzombies. De muts lag naast een nep-laptop in een van de modelkinderkamers.

Ik duwde de spullen én de kinderen met zo’n metalen kar naar de auto. ‘Jij duwt echt zó langzaam,’ zei m’n oudste, de milkshake-resten nog om zijn lippen, de muts weer op zijn hoofd. Mijn jongste peuterde in zijn neus.

Toen ze in bed lagen kon ik eindelijk op de bank zitten met mijn voeten op de nieuwe poef. Alleen is het geen poef, want die waren te duur. Het is een goedkoop plastic krukje met een afgeprijsd kussen erop. Het kussen heeft flosjes.

Van maandag t/m vrijdag, als het lukt, iedere dag een stukje. For better or for worse.