Vandaag was ik in ‘de bunker’ en zag Jesse R., Siegfried S. en Mohammed R. tot levenslang veroordeeld worden voor het uitvoeren, uitlokken en organiseren van liquidaties. Dino S. ging vrijuit, mede door rare fratsen van kroongetuige Peter La S. en diens verzwijging van de betrokkenheid van Willem Holleeder. Willem Holleeder is behalve op vrije voeten ook mijn collega bij Revu. Mijn reportage staat straks een pagina’s bij zijn column vandaan. De familie van Dino S. hoorde ik achter me op de tribune zuchten van opluchting. Waar zou Jesse R. nu aan denken, dacht ik. Zou hij ook wel eens zuchten? Of zuchten gewetenloze moordenaars niet? En Holleeder, hoe zucht hij, vandaag, nu, toen? Zuchtte hij als ik, toen ik de stapels papieren – met daarop het uitgebreide vonnis – buiten (vrij) in een vuilnisbak liet vallen? Hoe licht ik me voelde!