Dit wordt pas het tweede en alweer laatste stukje van deze week, vrees ik. Mijn jongens hebben juni-vakantie. Dat is een nieuwe vakantie. Een week lang. Je zou zeggen: hou gewoon nog even vol tot de grote vakantie, maar blijkbaar denken ze daar op school anders over. Ik heb er moeite mee. Mijn hoofd staat er niet naar. Ik ben kribbig, heb geen geduld.

Hoe dan ook, ik had het de vorige keer over mijn oudste. Nou, hier is hij weer.

Kort geleden heb ik de documentaires op Netflix ontdekt. Maandag zat ik Marley te kijken, de meest recente en meest complete docu over Bob Marley. Mijn oudste kwam bij me staan en keek mee. Hij wilde weten wie Marley was, en waarom beroemd, en waarom die moordaanslag, en waarom dat vreemde haar, etc.

De docu naderde het einde. We zagen dat concert waarbij Marley de handen van de twee rivaliserende politieke leiders boven zijn hoofd tegen elkaar aandrukte. We zagen het uitzinnige publiek, de idolate fans. We zagen Marley geld aan de armen geven. We zagen de vele (!) vrouwen over hem vertellen. We zagen hem bevlogen zingen en dansen. Daarna de begrafenis en de rouwstoet. 

‘Die Bob Marley was echt zo’n lieve man,’ zei mijn zoon. Maar hij zei het meerdere keren. Hij zei het steeds opnieuw: ‘Die Bob Marley was echt zo’n líéve man.’

Ik had een beetje een kater en raakte ontroerd. Door Marley, zeker, maar ook door die woorden van mijn zoon, die bijna een mantra voor hem leken te zijn.

Hij wilde het goede zien. Door het te blijven zeggen overtuigde hij zichzelf ervan: deze man was puur goed.

Ik herken die behoefte. Om van sommige dingen, of mensen, zonder aarzeling te kunnen zeggen: dit is goed. En natuurlijk was Bob Marley niet alleen maar goed, en lief, en perfect. Maar soms is iemand goed genoeg om aan jouw beeld van goed te kunnen voldoen, en dan wil je van geen kwaad meer weten. Je wilt erin kunnen geloven, in puur goed. Omdat het hoop heeft, en troost. Omdat je dan kunt geloven dat het echt bestaat, dat het echt mogelijk is. En meer nog: omdat je het herkent. Omdat je zeker weet dat jij ergens, diep van binnen, ook zo bent.

Hij keek naar Bob Marley en zag het goede in zijn eigen hart.


Enfin, een aanrader dus, die docu. Te zien op Netflix. Ook heel veel andere goede docu’s. (Team Foxcatcher!) Mijn stukjes verstuur ik ook als nieuwsbrief. Mijn roman heet etc. etc. etc.