Gisteravond kreeg ik een appje van m’n ex. Onze oudste zoon wilde me bellen, zei ze. Hij was bang voor ziekte-dragende muggen. Hij had een nieuwsitem op tv gezien. Of ik hem gerust kon stellen.

Hij belde. Er kwamen vier muggen aan, vertelde hij. Uit warme landen. Met het vliegtuig of per boot. Ze waren onderweg. En vanwege de klimaatopwarming zouden ze hier prima kunnen overleven. Wat nu?

In het nieuwsitem ging het waarschijnlijk over vier muggensóórten, maar door de manier waarop mijn zoon erover vertelde – en misschien had hij het ook zo geïnterpreteerd – zag ik vier losse muggen voor me. Vier besmette, gevaarlijke muggen. De vier muggen van de Apocalyps. Onderweg hiernaartoe. Eentje op het plafond van een Boeing 747, eentje in het ruim van een vrachtschip, eentje in een container op een goederentrein en eentje – de grootste, gemeenste, vastberadenste – helemaal op eigen kracht, kwaad-zoemend boven de zee. And thus they came, the four mosquito’s of hellfire.

Mijn zoon was bang. Als die muggen straks hier waren, wat dan? ‘Ik ben niet alleen bang dat ik word gestoken,’ zei hij. ‘Maar ook dat mensen van onze familie worden gestoken.’

Ik stelde hem zo goed als ik kon gerust. Niet heel goed, vrees ik. Ik zei dat hier nog niemand door zo’n mug is gestoken en er ziek van is geworden. Dat die tropische muggen ook niet per definitie knokkelkoorts dragen. En dat, tegen de tijd dat die vier muggen hier echt mensen ziek maken, er heus ook betere medicijnen zullen zijn.

Aarzelend nam hij er genoegen mee. Het akelige was dat ik zelf ook pas een artikel heb gelezen over tropische muggen. De tijgermug, ed. Er kwam een wetenschapper aan het woord die vertelde dat wij het probleem lang niet serieus genoeg nemen. Dat die muggen inderdaad onderweg zijn en dat het een kwestie van tijd is voor we hier de eerste besmettingen krijgen. Dodelijke ziektes, in sommige gevallen. En dat we er totaal niet op voorbereid zijn.

Ik vind dat een van de moeilijkste dingen van opvoeden: je kind geruststellen terwijl je zelf eigenlijk ook bang bent. Als het gaat over ziekte, of de dood, of elkaar verliezen, of het klimaat, of die vier muggen. Maar wie kan ik bellen als ik bang ben? Wie stelt mij gerust nadat ik mijn zoontjes gerust heb gesteld?

Want er komt iets verschrikkelijks aan. Zoveel is zeker. Of het nu uit het Noorden is of uit het Zuiden, uit het Westen of uit het Oosten; er is altijd iets onderweg, en uiteindelijk krijgt het je te pakken.


Deze stukkies gratis in je mailbox? Klik hier. Het vakantieboek bij uitstek is Wij zeggen hier niet halfbroer. Ieder exemplaar is ingespoten met een insectenwerende spray.