this is the end, beautiful friend

Ik plaats hier geen stukjes meer. Mocht je me willen blijven lezen, dan zul je een betaald abonnement moeten nemen. Zo’n abonnement is er al vanaf €2,- per maand. Je krijgt dan alle stukjes automatisch per mail, of je kunt ze op de pagina zelf lezen. Registreren is eenvoudig en de betaling kan met iDeal; je kunt dat één keer instellen en klaar. Er zijn ook duurdere abonnementen, die komen met een extraatje.

Registreren doe je HIER.

Ik hoop je daar te zien.

Liefs, H

 


Vind me hier: www.petje.af/henkvanstraten. Of op Instagram: @henkvanstraten

tranen

Het kijken van First Dates hoort al best een tijdje bij mijn dagelijkse routine. Deelnemers hebben een blind date in een restaurant en dat wordt gefilmd. Ik vind het prettig om te kijken tijdens het eten, of juist ’s ochtends bij het ontbijt, voor ik aan het werk ga. (Dat wil zeggen: áls ik aan het werk ga.) Ik kijk graag naar mensen, naar hun maniertjes, mechanismen, façades, ontwapening, gêne, etc. Maar nu heb ik een programma ontdekt dat de plaats van FD dreigt in te gaan nemen. Ik heb het over Lang Leve de Liefde. Hierin brengen twee mensen vierentwintig uur met elkaar door in een huis. Na die vierentwintig uur moeten ze zeggen of ze nog eens vierentwintig uur met de ander willen doorbrengen. Dat verlengen mogen ze vier keer doen, waarna het welletjes is. Meestal, echter, is het na het eerste etmaal alweer klaar.

Ik vind dit programma nog leuker. Je krijgt veel meer te zien van die mensen. Sommigen doen je op je knokkels bijten van ongemak of plaatsvervangende schaamte. Anderen zijn aandoenlijk. Iedere aflevering heeft een open einde; je wil weten hoe het verder gaat.

Met het bovenstaande wil ik slechts enige context schetsen. Dit stukje gaat namelijk meer over over tranen dan over televisie. In de afgelopen drie afleveringen…

 


Dit en al mijn andere nieuwe stukjes in hun geheel lezen? Dat kan met een abonnement via MIJN NIEUWE PLATFORM. Een abonnement heb je al vanaf 2 euro per maand. 

sigaretten

Ik heb vandaag iemand nijdig gemaakt. Een meisje. Of nou ja, een vrouw. Ze is dertig. We ontmoetten elkaar gisteravond, online, en raakten aan de praat tot ik ging slapen. Vanochtend pakten we het gesprek weer op. Ping, ping, ping. Telefoon neerleggen en weer oppakken. Het was meteen leuk. We konden met elkaar lachen en bespraken al vrij snel gewichtige zaken als een kinderwens, vorige relaties, etc. Ze woont in Antwerpen; een Vlaams accent heb ik altijd al sexy gevonden. Ze was heel knap en sexy.

Toen kwamen we per toeval over roken te spreken. Ik ging ervan uit dat zij niet rookte; waarom weet ik niet. Dus ik zei zoiets als: Maar jij rookt toch niet?! Nou, wel dus. En of ik dat nou echt een probleem vond. Ik antwoordde dat ik…

 


Verder lezen? Neem dan voor slechts twee euro per maand een abonnement op deze stukjes.

koningsdag

Op Koningsdag trek ik zo rond het middaguur het rolgordijn naar beneden. Het wordt te druk op straat, er staan te veel mensen buiten. Voor één huis staat zelfs zo’n hoge, plastic tafel met borrelhapjes erop. De zon schijnt, er klinkt muziek. Het rolgordijn trek ik naar beneden omdat de mensen me anders kunnen zien, kunnen zien dat ik er ben, dat ik binnen ben en binnen blijf, en dat ik dus niet naar buiten kom.

Als enige niet meedoen heeft altijd iets arrogants. Of althans, dat vrees ik. Die gedachte, in het hoofd van een ander, zou ik het ergste vinden. Ik zou de voordeur open moeten doen en roepen: ‘Maar dat is het helemaal niet!’

Wat het wel is: ik hou niet van Koningsdag, van drukte, van dat sfeertje. Ik ken mezelf: ga ik erbij staan dan ga ik drinken, tegen dat gevoel van ongemak, en dan blíjf ik drinken. De afweging is dus ook: heb ik zin om dronken te worden, accepteer ik…

 


De rest van dit stukje lezen? Je abonneren op al mijn stukjes? Klik dan hier.  

uitvlieg

Van die dingen die blijven hangen. Iets wat je ooit ergens las of hoorde. Op het moment zelf weet je dat nog niet, dat het zal blijven hangen, dat je het steeds weer ergens mee zult associëren.

Zo las ik iets over pubers, over het puberbrein. Een artikel, ik weet al niet meer waarin of door wie; vast een arts of psycholoog of wetenschapper. Er is me maar één ding van bijgebleven, en dat is dat er stond dat tieners graag zo lang uitslapen, en graag zo laat naar bed gaan, omdat ze daarmee een ander ritme dan dat van hun ouders kunnen bewerkstelligen. Niet bewust natuurlijk; het is biologisch, het zit besloten in hun genen. Zonder dat ze het doorhebben, en ik vermoed zonder dat hun óúders het doorhebben, zijn ze zich al van hun vader en moeder aan het losmaken. Het is een eerste stap richting de uitgang, een daad van verwijdering. Zie het maar zo: ieder uur dat ze niet met hun ouders in dezelfde ruimte zijn is een uur waarin ze alleen zijn.

Jullie denken nu misschien: ja, logisch. Maar…

 


Let op! De rest van dit stukje, en alle toekomstige stukjes, zijn alleen nog te lezen na aanschaf van een abonnement op WWW.PETJE.AF/HENKVANSTRATEN. Dat kan al vanaf twee euro p/m.