Het is een tijdje stil geweest, dat weet ik. Mijn laatste stukje was er eentje over bloemen in de ruimte. Op zich was dat best een mooi beeld om jullie mee achter te laten. Er zijn sindsdien dagen geweest waarop ik bíjna een nieuw stukje schreef. Dan had ik een idee, of eigenlijk, zoals altijd, een soort zaadje van een idee, een vaag besef van iets, iets wat zou kunnen uitkristalliseren, tijdens het typen, maar dan moet ik dus wel daadwerkelijk beginnen met typen. Dat deed ik steeds niet.

Het is niet dat er ondertussen niets is gebeurd. Ik zat in een soort cocon; er vormde zich iets in mij. Sinds er een belangrijke opdrachtgever met me besloot te stoppen (dat wisten jullie al) ben ik, als je een heel lelijke term wilt gebruiken, gaan soul searchen. Al vaker deed ik dat. Al langer sluimerde het gevoel dat ik het misschien over een andere boeg moet en wil gooien. De teugels meer in eigen handen nemen, zie het zo maar. Voor het eerst in mijn carrière als schrijver lijk ik daar nu ook echt naar te handelen. Werken voor de papieren media, dat is ook steeds meer gaan voelen als het poetsen van koper op de Titanic.

Onder andere ben ik bezig met het realiseren van twee eigen podcasts. Daarover hopelijk spoedig meer nieuws. Wat echter tot een veel grotere levenswending kan leiden is de tweede sollicitatie die ik verstuurde, en het daaraan gerelateerde gesprek waarvoor ik ben uitgenodigd. Mocht ik worden aangenomen dan ga ik tweeëndertig uur per week werken. Ik bedoel écht werken. Dus niet schrijven, niet alleen maar eenzaam door mijn eigen psyche dwalen. Ik zou collega’s hebben, en werken met mensen met een rugzakje. (Als het een béétje meezit moet ik zelfs af en toe sjouwen.) Deze nieuwe dienstbetrekking zou het fundament worden; de rest zou ik ernáást doen. En daar snak ik naar. Als ik hier niet word aangenomen, wat heel goed mogelijk is, dan zoek ik door. Ik wil meer in de wereld staan.

Maar goed, dat gedeelte met ‘ernaast’ blijft ook heus belangrijk voor me. Zie bijvoorbeeld het plan voor die podcasts. En ik zal altijd boeken blijven schrijven, zij het misschien op een lager tempo.

En dan mijn stukjes. Deze stukjes. Ja, die blijf ik ook schrijven. Sterker nog: daar heb ik weer veel zin in. Ook hierop heb ik de laatste tijd zitten broeden. Ik ben tot een nieuwe aanpak gekomen, een nieuwe vorm. Daarom heb ik nu nieuws.

Zie: WWW.PETJE.AF/HENKVANSTRATEN

Petje Af is een site die is ontwikkeld voor makers met een eigen online podium. Denk aan podcastmakers, muzikanten, journalisten, etc. Het werkt met een maandelijks abonnement. Ik bied drie verschillende vormen aan: eentje van twee euro per maand, eentje van vijf euro per maand en eentje van tien euro per maand. Met het goedkoopste abonnement ben je verzekerd van al mijn stukjes, automatisch verstuurd per mail, net als nu. Bij de duurdere abonnementen krijg je wat extra’s. Dat lees je allemaal op die site.

Het is een kwestie van je registreren en de betaling regelen via iDeal. Hooguit tien minuutjes werk.

Belangrijk om hierbij te vermelden is dat de stukjes niet meer via TinyLetter zullen worden verstuurd. De kans is dus groot dat mijn nieuwe stukjes in je spamfolder terechtkomen. Let daar even op.

Ik hoop jullie daar te zien. Jullie zijn me dierbaar.

 


Zie mijn nieuwe nieuwe site dus HIER