Bezweet na het thuisfitnessen lag ik met mijn blote rug op mijn spijkermatje na te denken over de huidige apocalyps. Die is namelijk niet aanstaande, maar al gaande. Dat hoorde ik iemand zeggen in The Duncan Trussel Family Hour, een Amerikaanse podcast. Sindsdien houdt het me bezig.

De voorspelling van de Maya’s was volgens deze man wel degelijk (om en nabij) uitgekomen. Het punt is echter dat wij van het einde der tijden een verkeerd beeld hebben. We denken aan de aarde die openbarst, de elektriciteit die wereldwijd uitvalt, een vuurzee, etc. Maar wat nu, zei deze man, als het moreel en spiritueel verval betreft, en het einde van de waarheid? Wat nu als we zo verward raken, en zo cynisch, dat de waarheid er niet meer toe doet? Met Donald Trump als hofnar die ons allen gevoelloos voor controverse en leugens maakt? Geen vuurzee, maar een desintegratie van alles wat ons bij elkaar houdt? Een tijdperk van wantrouwen en onbegrip en haat en isolement…

Hij haalde daarbij een fantastisch voorbeeld aan: een tijdje geleden berichtte CNN over UFO’s, gefilmd door straaljagerpiloten. Het is voor het eerst dat dergelijke beelden van zo’n betrouwbare bron komen en nog niet verklaard zijn. Maar het doet ons niks. ‘Het zou het nieuws moeten domineren,’ zei deze man. ‘Maar iedereen haalt zijn schouders erbij op.’ Het maakt ons niet meer uit. Aliens, het zal wel.

In het Hindoeïsme bestaat het principe van de vier yuga’s. Vier tijdperken. Volgens de berekeningen leven we nu in het Kali yuga, het tijdperk van Kali, het vierde en laatste tijdperk, ook wel het duistere tijdperk genoemd. Wikipedia: ‘Tijdens deze laatste fase, tevens in ethisch opzicht laagste fase, zijn de meeste mensen zich enkel bewust van de fysieke aspecten van het leven; de grootste nadruk ligt op materiële overleving. De relatie tussen mensheid en spiritualisme wordt voornamelijk bepaald door bijgeloof en gezag.’

Bijgeloof en gezag. Hmmmm.

Dus ik lag daar zo over na te denken op mijn spijkermatje en ik dacht: zeker, zeker. Maar ook dacht ik na over onze individuele apocalyps. Zijnde de dood. De vrees voor het einde der tijden, die van álle tijden is, is wellicht ook een metaforische angst. Wij allen gaan een periode van verval tegemoet, waarna we desintegreren. Ouderdom is onze eigen persoonlijke Kali yuga. En omdat we dat zo onbevattelijk vinden, en er zo slecht mee om kunnen gaan, projecteren we die angst op de hele wereld.

Maar. Na het Kali yuga krijgen we het Satya yuga. Het eerste en tevens gouden tijdperk. Zo is het dan ook weer. En daar zijn wij dan ook weer bij. Het zal zijn als ontwaken uit een droom die we ons niet kunnen herinneren, als je die man moet geloven.

 


Doe mij een lol en abonneer je gratis op deze stukjes. Dat doe je hier.