Bij nader inzien ga ik toch weer af en toe een stukje schrijven. Ik was ermee gestopt. Omdat al mijn inspiratie in een nieuwe roman ging zitten, dacht ik. Dat wás ook zo. Ik schreef dertigduizend woorden. Die heb ik weggegooid. Ik zie ervan af. Mijn vriend Rutger Lemm zei dat ik het boek nu in de koelkast heb gelegd, en dat er een schrijver bestaat, of bestond, die daadwerkelijk sommige manuscripten in de vriezer legt, of legde. Beetje dramatisch wel.

Dat heb ik niet gedaan, ook niet bij wijze van spreken. Ik zal er niet later nog mee doorgaan. Het was te donker, het trok me te zeer naar beneden. Depressie en dood. Bovendien had ik een grote rol weggelegd voor een oude vriend die zelfmoord pleegde, waar zijn zus en andere naasten uiteindelijk toch enige moeite mee bleken te hebben, merkte ik. Een schrijver moet rücksichtslos durven zijn, dat zal best, maar ik heb er geen zin in. 

Voor het eerst in mijn schrijversbestaan heb ik nu geen boek om aan te werken. Misschien is dat wel goed. Laat de trein maar even tot stilstand komen; hij was aan het vonken en piepen en op de gehavende bankjes kon je al tijden niet meer lekker zitten. (De kunst van de wringende metafoor ben ik echter nog niet verleerd.)

Op de PR-afdeling van mijn uitgeverij grepen ze mijn stukjesstop aan om de nieuwe bundel Niets zal ons redden maar een beetje liefde is oké onder de aandacht van de pers te brengen. Zo van: deze bundel betekent het einde van mijn stukjes en het einde van mijn autobiografische periode, nu is het weer tijd voor fictie. (De kop van het grote interview: ‘Ik ben mezelf spuugzat’.) Maar goed, die benaderde journalisten en recensenten zouden zich zo onderhand dan toch wel gemeld moeten hebben, lijkt me. Ik bega hiermee vast geen publiciteitsflater; de gevolgen van dit nieuwe stukje zullen niet héél ernstig zijn. (Een vreemde man die op straat naar me roept: ‘Hé klootzak! Jij zou geen stukjes meer schrijven!’ Dan een vuistgevecht.)

Hiermee wil ik overigens niet zeggen dat ik de stukjes met dezelfde frequentie van voorheen zal schrijven. En ook start ik dat betaalde abonnement niet opnieuw op. Uiteraard kun je je wel nog gewoon inschrijven via de link hieronder; dan krijg je ieder stukje gratis in je mailbox.

Nu ga ik de slingers opruimen die nog steeds in de huiskamer hangen; mijn jongste zoon was jarig in augustus. Daarna ga ik mijn twee wietplanten rechtop zetten, want die zijn vannacht omgewaaid. Afwassen, stofzuigen. Niet aan mijn boek werken.


Deze stukjes krijg je automatisch per mail als je je HIER inschrijft.