Ze hebben m’n katalysator gestolen. Zo, hup, onder m’n auto vandaan. Ik heb een gedeukte Toyota Prius uit 2005, een hybride, en juist die katalysatoren zijn momenteel blijkbaar in trek, vanwege de kostbare metalen die erin zitten.

De situatie op het moment dat ik erachter kwam was op zich nog wel grappig. Mijn jongens en ik gingen naar de dierentuin in Veldhoven, die net weer open is. Mijn oudste ging naast me zitten en mijn jongste stapte achterin. Ik startte de auto. Op datzelfde moment startte er vlak naast ons een reusachtige Harley Davidson. Ik keek om me heen maar zag hem niet. Het lawaai was oorverdovend. Waar wás die Harley? Ondertussen was mijn oudste zoon al uit de auto gesprongen en weggerend. Mijn jongste riep: ‘Zet de auto uit, straks ontploft hij!’ Pas toen realiseerde ik me dat het mijn auto was die het kabaal produceerde. 

Ze probeerden het al eerder, die dieven. Een vrouw uit de straat zag ze ’s nachts bezig voor haar raam, waar mijn auto stond. Ze klopte op het raam en de mannen liepen weg. Bonkige kerels met kortgeschoren haar. De volgende dag, toen ze me erover vertelde, snapten we er allebei niks van. Wilden ze mijn gare auto stelen? (Die deuken heeft trouwens mijn ex-vrouw erin gereden.) Maar nee dus. Nu weet ik het.

Er zijn door heel het land Oost-Europese bendes actief. Alleen al vorig jaar werd er achthonderd keer aangifte gedaan van een gestolen katalysator. De dieven zetten een krik onder je auto en slopen het ding eruit, of eigenlijk eraf. Het kost ze slechts enkele minuten. Een katalysator levert hen tussen de vijftig en honderd euro op. Ik heb zojuist de garage gebeld; mij gaat het ruim zeshonderd euro kosten.

Zo lossen de problemen elkaar af. (Een alternatieve titel voor dit stukje is Ontgoocheling, cont’d.) Dat wil zeggen: de problemen lossen elkaar af mits ze beleefd genoeg zijn om te wachten tot hun voorganger het veld heeft geruimd, zoals vanochtend de vierde persoon bij de apotheek braaf en volgens de regels buiten wachtte tot de de derde persoon het pand verlaten had. Maar de brutale, lompe problemen komen gewoon allemaal tegelijk naar binnen, als dronken Oostblok-bouwvakkers bij het schap met BBQ-vlees in een Poolse supermarkt. 

Toen ik onderzoek deed naar dit nieuwe fenomeen, waarvan ik nu dus de dupe ben geworden, kwam ik een nieuwsbericht tegen waarin te lezen viel hoe in Engeland een katalysator-dief is geplet door de auto waar hij onder lag. Blijkbaar had hij de krik niet goed geplaatst. Een sterfgeval is nooit grappig. Ik herhaal: een sterfgeval is nooit grappig. Echt nóóit hoor.  

 


Leuk als je je op de stukjes wilt abonneren! Het is gratis.