Zojuist mailde ik de eerste versie van Ernest Hemingway is gecanceld naar Nijgh & Van Ditmar, mijn uitgeverij. Ik schreef deze roman in drie maanden tijd, van begin februari tot gisteren. Een corona-baby dus. Hij telt nu 73.076 woorden.

Maanden liep ik al rond met het gevoel, en met het thema, maar ik kreeg er de vorm maar niet voor gevonden. Het ging ook niet zo goed met me. Toen kreeg ik heel erg de griep, zo rondom Carnaval, en keek ik door mijn koortswaas alle films van regisseur Yorgos Lanthimos. Die films bleken de sleutel tot mijn vorm. Ik slikte toen inmiddels ook al een paar weken een nieuw antidepressivum. Mijn herstel van de griep liep parellel aan mijn geestelijke herstel. Toen ik eenmaal zag hoe het moest, hoe ik het zou gaan doen, schreef ik in een manie. Er was een dag bij waarin ik vierduizend woorden schreef. Laten we hopen dat er na die manie, nu ik het boek af heb enevenmet lege handen sta, geen nieuwe val volgt.

De publicatie staat gepland voor januari, 2021. Mits de uitgever het een goed boek vindt natuurlijk. Misschien zeggen ze wel: schrijf maar een nieuwe. Een andere uitgever heeft dat ooit eens tegen me gezegd, nadat ik een boek had ingeleverd dat Het grote omgaan heette. Dat boek is er nooit gekomen, en nee, ik ga er niet alsnog iets mee doen, al vindt vooral mijn moeder dat heel erg zonde, want die vond het natuurlijk weer eens heel goed. (Sorry, mam.)

Ik moest ook een voorlopige flaptekst aanleveren. Die copy-paste ik hieronder even, want dan hebben jullie meteen een idee van het verhaal:

De fotocurator in een museum voor moderne kunst is veertig geworden en begonnen aan zijn vierde antidepressivum. Met angstremmers bezweert hij de zorgen om zijn deeltijd puberzoon evenals het ambivalente liefdesverdriet om zijn succesvolle ex-vriendin.

Zijn expositie over Ernest Hemingway krijgt steeds meer kritiek: de foto’s zijn politiek incorrect en dieronvriendelijk. Ondertussen wordt hij verteerd door schuldgevoel en radeloosheid om Elise, de jonge vrouw die door hem tot aan haar kin verlamd raakte en nu het ondenkbare van hem verlangt.

Maar echt ingewikkeld wordt zijn leven pas wanneer er zich twee dakdekkers melden—vader en zoon—die hem met veel meer willen helpen dan alleen zijn lekke dak.    

Masculiniteit, onmacht en culturele veranderingen: de thema’s die Van Straten aansneed in zijn maatschappelijk beladen thrillernovelle Kwaad bloed komen wederom aan bod in zijn roman Ernest Hemingway is gecanceld. Extra lagen in dit boek zijn depressie, liefdesverdriet en vaderschap.

Ernest Hemingway is gecanceld is het tweede deel in een thematische trilogie over de echte dan wel ingebeelde val van de man.

Zoals ook in de tekst hierboven staat verschijnt eerst in juni Kwaad bloed nog. Dat is de novelle die ik schreef als Brabants boekgeschenk, onder de titel Van Gogh sneed hier nooit een oor af.

Is het toeval, vraag ik me nu af, dat het na zoveel dagen zon plots regent als ik mijn donkere, gure boek inlever?

Niet over nadenken. Nee, ik moet door. Wat me te doen staat is me duidelijk. Ik heb de uitgever meteen om een nieuwe contract gevraagd, voor het volgende boek. Niet stoppen nu. De duivel geen kans geven. De storm voorblijven. 

 


Leuk als je je op mijn stukjes abonneert. Het is gratis.